هفت معماری که از رنگ نترسیدند

هفت معماری که از رنگ نترسیدند

برخی از معماران به رنگ علاقه‌مند هستند، برخی دوست ندارند و برخی دیگر حتی به ذهنشان رنگ خطور نکرده است. بسیاری از مشتریان از رودرویی با رنگ خجالت‌زده بودند، و بسیاری از معماران مدرن سعی داشتند که رنگ‌های روشن را ترویج دهند. در دنیای امروز که هنوز کلیشه‌های خسته‌کننده ی بسیاری از آثار معماری سیاه رنگ باقی مانده است،‌ معماران متعددی از کاربرد طیف وسیعی از رنگ در آثارشان نهراسیده‌اند.

۱- آنتونی گاوودی (۱۸۵۲-۱۹۲۶)
شناخته شده به عنوان یکی از راهبران کاتالونیایی مدرنسیم و هنر نو، مشخصات آثار معماری گاوودی عبارت است از هنرهای تزیینی سنتی مشابه شیشه های رنگی، سرامیک، و آهن کاری که به صورت اشکال غیرعادی در آمده است. برگرفته شده از طبیعت، اسطوره‌شناسی، و مذهب، کاربرد فوق‌العاده‌ ی رنگ در کاشی ‌های رنگارنگ، آجر و سنگ در آثاری نظیر کاسا باتلو، کازا میلا، و ساگرادا فمیلیا دیده شده است.

۲- لوئیس باراژان (۱۹۰۲-۱۹۸۸)
در حالی که آثار باراژان از سطوح کاملی استفاده شده که به رنگ‌ های روشن و متضادند،‌ هرگز نگاه کردن به آن‌ ها خسته‌ کننده نیست،‌ حتی در آفتاب تابستان مکزیک. رنگ صورتی خامه ای و نارنجی براق در گوشه‌ های راست، راهروهای به رنگ زرد آفتابی، قرمز زنگ ‌زده به رنگ خاکستری، رنگ گل سرخی در برابر آبی روشن، دیوار بنفش با پیش ‌زمینه‌ ی کاکتوس سبز گردویی – تمامی در پروژه‌ های بارژان به چشم می ‌خورند وی در تلاش بوده تا «آرامش، سکوت، صمیمیت و شگفتی،» را برگرفته شده از فرهنگ منطقه و چشم‌انداز اطراف در آثارش نشان دهد.

۳- مایکل گریوز (۱۹۳۴-۲۰۱۵)
وی می ‌گوید:« عاشق برومینی هستم و می ‌خواهم حس خوش ‌رنگی و پرمایگی را در معماری آثارم نشان دهم، اما اگر اثری سفید و مسطح را دوست دارید؟ به دنبال چه هدفی هستنید؟» معمار معروف آمریکایی است که سنت ‌های خالص مدرنیته را بر هم زده و سبک‌ های شاداب و فرم‌ های جسورانه‌ ای را در کارهای پست مدرن خویش همانند مدرسه سنت کولتا، ساختمان پورتلند و اقامتگاه دولفین در والت‌دیزنی به نمایش گذاشته است.

۴- تئو وان دوسبرگ (۱۸۸۳-۱۹۳۱)
هنرمند و معمار خودآموخته‌،‌ یکی از طرفداران جنبش هنری د استایل است، دوسبرگ ایده ‌هایش درباره ‌ی رنگ را با شور و حرارت زیادی در فضاهای معماری، نقاشی و مجسمه ‌سازی نشان داده است وی تحت تاثیر طراحان دیگر واسیلی کاندینسکی قرار داشت. با کاربرد سطوح هندسی متعدد در فضای واقعی وی نشان داد که می ‌توان از تغییر تن‌ های رنگی، زوایای متضاد، عناصر عمودی و افقی، و هندسه با رنگ‌ های اصلی که انتزاع و خلوص را نشان می ‌دهند استفاده کرد.

۵- پیتر کوک
«موزه‌ ی هنرهای معاصر کانستاز دارای سطوح فرحبخش شبیه صورت خندانی به سمت شهر اتریش است. چنین ورودی واضح و روشنی وسوسه‌ کننده برای ورود به فضای داخلی است به نحوی که رو به فضای تاریک و سحرآمیزی گشوده شده…». کوک یکی از اعضای موسس آرشیگرام، آثارش دارای ایده‌ های رادیکال بازیگوشانه ‌ای است که هیچ‌ گاه از استفاده از رنگ نهراسیده است.

۶- ریچارد راجرز
های‌ تک، عملکرد گرا، سازگار و رنگی از جمله مشخصات آثار ریچارد راجرز است که در مرکز ژرژ پمپیدو دیده شده است. در نگاه نخست، موزه حجم بزرگ، مستطیلی شکل با لوله‌ه ا و داربست ‌های رنگی است که در مطالعه ی نزدیک کد گذاری دقیق رنگ‌ ها دیده شده است. رنگ آبی برای تهویه، سبز برای لوله‌ کشی، زرد و نارنجی برای سامانه‌ های الکتریکی، قرمز برای آسانسور و شفت‌ها و سفید برای سازه و اجزای تهویه.

۷- ریکاردو بوفیل
آثار معمار اسپانیایی، بیشتر پروژه‌ های مسکونی متعددی همانند مجتمع مسکونی واقع در کالپ اسپانیا، منطقه ‌ی گائودی و قلعه کافکاست که اغلب به عنوان اثری سوررئالیت معرفی شدند. تسلط بوفیل نسبت به رنگ در ساختمان ‌های چند طبقه و پیچ و خم‌دار وی دیده شده است که دارای سایه‌ های دراماتیک آبی، نیلی، نارنجی، ‌بنفش است که به مقادیر سخاوتمندانه ‌ای از آن‌ها استفاده شده است که اغلب تضاد قابل ‌توجهی با چشم‌انداز اطراف ایجاد می ‌کند.

#color #architect #design #4sooarc
#رنگ #معمار #طراحی #چارسوی_معماری