معماری پایدار

‎معماری پایدار چیست ؟

طرح مایه ی « معماری سبز »، همچنین شناخته شده به عنوان « معماری پایدار » یا ساختمان سبز، نظریه، علم و سبک ساختمانی است که در تلاش برای کاهش تاثیرات منفی بر روی محیط زیست است. از معماری سنتی که به عنوان نوعی از معماری با گرایش به سمت پایداری بوم شناختی و اجتماعی شناخته می شود، تا برخی دیگر که با ایجاد آشتی و تعامل میان فنآوری و اکولوژی کوشیده اند ویژگی های مفید هر دو را به کار گیرند. در کل این که ساخت محیط مصنوع بایستی با در نظر گرفتن منابع موجود و حفظ آن ها برای آیندگان انجام پذیرد.

معماری پایدار

‎معماری پایدار در کویر ایران

عناصر معماری پایدار در کویر ایران و تکنیک های ساخت طراحی عبارت است از:
مکان یابی.
استخوان بندی.
بافت فشرده.
نظم ارگانیک.
جهت گیری.
درونگرایی.
سطوح سبز.
تجهیزات و سیستم های غیرفعال.
بادگیرها.
مواد و مصالح ساختمانی.
بازیافت.

‎نمونه های معماری پایدار

به برخی از نمونه های معماری پایدار در زیر اشاره شده است.

دفاتر درآمد داخل سرزمین.
مرکز بهداشت ریجنتز پارک.
جهان عرب در پاریس.
تئاتر گوتری در مینیاپولیس.
ساختمان دنتسو در توکیو.
ساختمان بیوکلمیک.
آکادمی علوم کالیفرنیا.
اداره مرکزی یونیکا.
برج نایروبی.

‎تاریخچه و مفاهیم معماری پایدار

از پیشگامان جنبش معماری پایدار در دهه ی نود میلادی می توان جان راسکین، ویلیام موریس و ریچارد لتابی را نام برد. هدف از طراحی ساختمان های پایدار کاهش آسیب آن بر روی محیط از نظر انرژی و بهره برداری از منابع طبیعی است. اگر در معماری مدرن فرم تابع عملکرد است، در معماری اقلیمی فرم تابع اقلیم است. بنابراین معماری اقلیمی از دهه نود میلادی عمدتا تحت عنوان معماری پایدار مطرح گردید. (قبادیان، ۱۳۹۲:۳۶۷) پایداری نگرشی است که از تغییر دیدگاه انسان به جهان متولد شده است. بحث توسعه پایدار در سال ۱۹۸۷، از طریق گزارش برونتلند تحت عنوان «آینده مشترک ما» توسط کمیسیون جهانی محیط و توسعه در دستور کار قرار گرفت.

‎بررسی ضرورت معماری پایدار

نگاه یکسان مدرنیسم به معماری در تمام دنیا و تولد سبک بین المللی سبب شد که توجه به ساختمان های پاسخگو به محیط اطراف کمرنگ شود اما، با ایجاد بحران های انرژی مانند، نفت در سال ۱۹۷۲، موضوع معماری پایدار مطرح می شود و از آن زمان به بعد است که مطالعه پیرامون مصرف بهینه سوخت ابعادی جهانی به خود می گیرد. برادران اولگی جدولی را طراحی کردند که بر اساس این جدول محدوده آسایش حرارتی انسان مشخص بود. پارامترهای تاثیرگذار بر محدوده آسایش انسان در این جدول، دما، رطوبت نسبی و جریان باد بودند، آن ها جدول بیوکلماتیک را طراحی کردند و محدوده ای برای آسایش انسان مشخص کردند، محدوده ای که فرد در آنجا قرار گیرد احساس راحتی می کند. جیوونی گفت اولگی کار درستی انجام داده اما او شرایط بیرونی را در نظر نگرفته است.

معماری پایدار خانه خورشیدی

ویژگی معماری پایدار خانه خورشیدی عبارت است از کاهش از دست دادن گرمایش، فرم فشرده ساختمان، عایق ضخیم، تهویه ی گرمایشی مطلوب. اصول طراحی خانه بر اساس به دست آوردن انرژی توسط فنآوری خورشیدی است. تکنیک هایی که برای ساخت خانه خورشیدی در نظر گرفته شده عبارت است از:طراحی خورشیدی منفعل,سازه های خورشیدی فعال برای گرم کردن آب و گرمایش فضا,سامانه های الکتریکی PV,بهبود ورود نور روز به فضای داخلی ,سرمایش طبیعی و کنترل انرژی خورشیدی.

‎معماران سبک معماری پایدار

فرانک لوید.
ژان نوول.
کن یینگ.
ویلیام مک دونو.
فولر باکمینستر.
اریک کوری فرید.
نورمن فاستر.
رنزو پیانو.
رولف دیس.
پیتر بسبی.