معماری هوشمند

معماری هوشمند چیست ؟

ایده‌ی معماری هوشمند به عنوان علاقه‌ مندی به آخرین اطلاعات سامانه‌ های ساختمانی برای اداره‌ کردن امکانات و واحدهای یک بنا تعریف شده است به نحوی که میان سامانه‌ های هوشمند برقراری ارتباط و تبادل اطلاعات امکان‌ پذیر شود. قابلیت ارتباط میان چنین سامانه‌ هایی پاسخ‌ های درستی است و تصمیم‌ گیری درباره‌ی عملکرد ساختمان‌ها به روش اقتصادی، بهینه و سهولت در این معماری فراهم شده است. موقعیت،شکل و حجم معماری ساختمان هوشمند به صورت بهینه در کاهش هزینه‌ های گرمایشی و سرمایشی، استفاده‌ی حداکثر از نور روز، باران و انرژی‌ های محیطی توسط ابزار و فنآوری‌ های سازگار با محیط‌ زیست نظیر مصالح، پانل‌های خورشیدی، سایبان‌های خودکار بیرونی، شبکه‌های ارتباطی اینترنی، پوسته‌های واکنشی نما و غیره تاثیرگذار است. معماری هوشمند فضای مولد و مقرون به صرفه‌ای است که برای طراحی آن بایستی تخصص‌ هایی نظیر مهندسی برق، علوم رایانه‌ای، مدیریت ساختمان، روانشناسی، جامعه‌ شناسی در نظر گرفته شوند.

معماری هوشمند

تعریف معماری هوشمند ساختمان

ایده‌ی معماری ساختمان هوشمند ، عرضه‌ کننده‌ی مستحکم‌ ترین سطح ارتباطی میان سامانه‌ های ساختمانی است. اصطلاح «سامانه‌ های ساختمانی» مرجعی است به تمامی سامانه‌‌ هایی که اداره‌ کننده یک ساختمان هستند همانند گرمایش، تهویه مطبوع، دستگاه کنترل دسترسی، مدیریت ساختمان، روشنایی، مدیریت انرژی، شبکه‌ی ارتباطی موضعی، نگهداری و تعمیر. ایده‌ی ساختمان هوشمند عرضه‌ کننده‌ی کنترل و مدیریت توسط سامانه‌ های ساختمانی و توانایی‌ های کاربران رایانه برای رسیدن به نیاز های ساکنان است که عبارت است از بهینه‌ سازی و سودمندی مصرف انرژی، تفریح و سرگرمی، آسایش و راحتی، دوباره بازگشت سرمایه، و داشتن هزینه‌ی کم زندگی. در نتیجه مفهوم معماری هوشمند بایستی عملکرد ویژه‌ ای باشد که دارای توانایی برای تطابق و سازگاری با نیازهای مختلف است. محققان، «ساختمان هوشمند» را ساختمانی تعریف کرده‌اند که دارای آخرین فنآوری‌ هاست، در نتیجه این سازه ها  است که از آخرین سامانه‌ های ساختمانی برخوردار باشد.

تاریخچه معماری هوشمند خانه 

در ابتدا معماری هوشمند‌ خانه ، خیال و اندیشه‌ای بیش نبودند. برای چندین دهه، علوم تخیلی ایده‌ی خانه‌ی خودکار را مورد بررسی قرار دادند. در اوایل قرن بیستم لوازم خانگی به صورت دستاورد های هوشمندانه مطرح شدند، در سال ۱۹۰۱ دستگاه جارو برقی موتوری و در سال ۱۹۰۷ جارو برقی الکتریکی، و دو دهه‌ی بعد یخچال، فریزر، خشک‌کن لباس، ماشین‌های لباسشویی، اتو و نان برشته‌کن اختراع شد. در اوایل قرن بیست‌یکم محبوبیت خانه‌های هوشمند افزایش یافت و فنآوری‌های نوین در این رابطه ظهور کردند و خانه‌های هوشمند گزینه‌های بهینه‌تری برای کابران شدند. در دوران معاصر این خانه ها درباره‌ی تامین امنیت و زندگی سبزتر است. خانه‌های هوشمند پایدارند و سبب شده است که در خانه‌ها از مصرف انرژی غیرضروری جلوگیری شود. فرایند فعلی معماری هوشمند امروزی عبارتند از تلفن همراه از راه دور کنترل، لامپ‌های خودکار، تنظیم ترموستات، اطلاع‌رسانی از طریق موبایل، ایمیل و نظارت تصویری از راه دور است.

معماری هوشمند پایدار شهر

شهرها سبب نوآوری، رشد اقتصادی و پیشرفت‌ های فنآوری هستند و راه را برای تبدیل شدن به شهر هوشمندانه‌ تر، کارآمدتر و سبز تر شدن توسط منابع انرژی تجدید پذیر، تغییر در زیر ساخت‌ های حمل و نقل، آب و برق، بهداشت، مسکن و خدمات عمومی از طریق معماری هوشمند امکان‌ پذیر کرده‌اند. کاربرد فنآوری مدرن برای بهبود فضای شهری تاثیرگذار است و چنین تعاملی با شهروندان برای افزایش کیفیت زندگی است. پارکینگ‌ ها ، مراکز خرید و تسهیلات هوشمند از جمله توسعه‌ های شهری برای ترکیب اطلاعات، فنآوری مخابراتی و شبکه‌ های اینترنتی برای مدیریت سرمایه‌ های شهری است.

طراحی معماری هوشمند پاسخگو 

معماری واکنشی به هر نوع معماری که توانایی پاسخ به نیازهای کاربران را داشته باشد گفته می‌شود و نبایستی الزاما هوشمند باشد مگر این‌که واکنش‌ها نتیجه‌ی فرایندی هوشمند باشند. دیوار خشتی، به طور مثال، واکنشی نسبت به درجه‌حرارت بیرون است جایی که هوای سرد در خانه را نگاه می‌دارد زمانی‌ که در بیرون هوا بسیار گرم است. چنین روندی از مشخصات مصالح است و نه منتج از فرایند هوشمند. محصول بایستی بنابر داده‌های دریافت شده و پردازش شده‌ای باشد که هوشمند تلقی شده‌اند. برخی از تعابیر درباره‌ی معماری واکنشی نشان داده است که این اصطلاح نشانگر فرم ویژه‌ای از واکنش است. نکته اصلی در سامانه‌ی واکنشی سازه‌ های مکانیکی، تطبیق آن‌ها با رفتارهای معماری هوشمند و واکنشی است. اما چه می‌شود اگر سامانه‌ی واکنشی پاسخی به تغییرات دما یا رنگ باشد. این معماری توانایی تغییر فرم است به نحوی که بازتاب‌ دهنده شریط محیطی اطراف باشد.

انواع معماری هوشمند در جهان

منارا تلکام در مالزی برج ۵۵ طبقه‌ای با ارتفاع ۳۱۰ متر است.
این ساختمان در سال ۲۰۰۱ تکمیل شد و به عنوان دفتر مرکزی شرکت تلکام مورد استفاده قرار گرفت.
و از جمله ساختمان‌های هوشمندی است که دارای ۲۲ بام باغ در بین طبقات است.
طبقات اداری به دوقسمت بال شمالی و جنوبی تقسیم.
و برای دسترسی به آن‌ها از آسانسورهای پرسرعت دو طبقه استفاده شده است.
برج هرست در شهر نیویورک که در سال ۲۰۰۶ توسط نورمن فاستر و شرکا ساخته شده است
و هدف از طراحی برج برقراری رابطه دوستانه با شرایط زیست‌محیطی.
الگوهای طبیعت و بهره‌گیری از انرژی‌های تجدیدپذیر است.مرکز تجارت جهانی بحرین طراحی شده توسط اتکینز.
آسمان‌خراش۵۰ طبقه به ارتفاع ۲۴۰ متر با کاربری اداری تجاری است که در شهر منامه، بحرین مستقر است.
این ساختمان بادبانی شکل برای جریان بهتر باد طراحی شده‌اند.
توربین‌های بادی قادر به تأمین برق ۱۵-۱۱ درصد از کل برق مصرفی در سال است.